برعکس راس و ریچل، رابطهی مانیکا و چندلر به بالغانهترین شکل ممکن بود
بحث الکی نداشتن
بعد هر بحث و دعوا بهجای ول کردن، با همدیگه حلش میکردن
دوتاشون بُعدهای عجیبی از همو دیدن، ولی بازم کنار هم موندن
خیلیام بامزه بودن؛
اما نمیدونم چرا رابطهی راس و ریچل اینقد محبوبه بین همه.
نه ازدواج کردن اونقدر خاصه
و نه جدا شدن اونقدر فاجعه و بحران
ما عادت كرديم با خاص كردن رويدادها
عدم وجود و نبودشون را تبديل به فاجعه كنيم.
واسه همينه كه در كشورهاى عقب افتاده
٣٠ سالگى سن خاصيه چون فكر ميكنن بعدش قراره چى بشه!
حالا قبلش چى بوده كه بعدش چى باشه
٢٩ سالگيمون خيلى خاص بود حالا
كه ٣١ سالگيمون بخواد فاجعه باشه!
اصلا فراتر از اون از صفر تا ٣٠ سالگيمون چه گلى به سرمون زديم كه حالا از ٣٠ تا ۶۰ نمیتونیم بزنيم.
اما ما هنر و تخصص اصليمون خود زنيه
يعنى عاشق اين هستیم كه شرايط عادى رو بحرانى كنيم
و بعدش براش دنبال راه حل بگرديم
الآن كسانى كه طلاق گرفتن مردن
يا كسانى كه ازدواج نكردن خيلى درمانده هستن!
يا كسانى كه بچه دار نشدن خيلى بدبخت هستن؟!
چى تو سر ماست انصافاً؟!
لطفاً
ياد بگيريم كه ازدواج و مدرک تحصيلى و بچه و...
معيار ارزش گذارى ما نيست
و اينها فقط انتخابها و تصميماتیه كه ما در طول زندگى ممكنه بگيريم يا نگيريم.
پس هر موضوعى را اونقدر خاص نكنيم
كه جهت مقابلش تبديل به فاجعه بشه.
از یه سنی به بعد دیگه دیره برای رفتن توی رابطه
از یه سنی به بعد دیگه دیره برای پیدا کردن دوست صمیمی
از یه سنی به بعد دیگه دیره برای عاشقی
از یه سنی به بعد دیگه دیره برای شکل دادن صمیمیت
از یه سنی به بعد دیگه دیره برای این چیزا
از یه سنی به بعد باید باور کنی تنها موندی
درست ترین تعریف عشق همینه:
آدم فقط یه نفرو داره که حالشو خیلی خوب میکنه...
و فقط یه نفرو داره که حالشو خیلی بد میکنه....
به قول شاعر ک میگه :
از عجایب عشق همین است تنها همانی
آرامت میکند که دلت را آتش زده.
هم درد است و هم درمان
یه چیزی هست به اسم قدرت دوست داشتن آدما، وقتی که اعتماد و ذوق وجود من کشتی و جنازشون رو سوزوندی؛خاکسترشون و ریختی جلوی باد. من دیگه هیچوقت نمیتونم دوباره اون حسها رو داشته باشم.
من کامل نیستم و ادعای کامل بودن هم نمیکنم. دلواپسیهای خودم رو دارم، حسودی میکنم، درمورد همهچی وسواس فکری دارم، نمیتونم به کسی اعتماد کنم، و یه روزایی پیش خودم فکر میکنم که به اندازهی کافی خوب و کامل نیستم. این منم. از اینکه بخوام بهش اعتراف کنم ترسی ندارم، ولی میدونی جریان چیه؟
تو خیلی چیزا فوقالعادهم.
یه قلب بزرگ دارم که زخمهای زیادی داره، روحی دارم که تا پای مرگ رفته و برگشته.
هر روز قرار نیست که بهترین باشم، یه روزایی هم گند میزنم و اشتباه میکنم، اما ازشون درس میگیرم.
میخوام پیشرفت کنم و به بهترین حالت خودم برسم. من پروژهای هستم که هنوزم باید روش کار بشه و درحال توسعهست و یه روزی از همین روزا یه نفر رو برای اینکه من رو از خودش بدونه سربلند میکنم ♥️
اما اگه عاشقِ واقعى باشى
يجورايى تو يه دنياىِ ديگه ميرى
كه با همه پستى و بلندياش ميسازى.
به این میگن عشق ک همجوره پاش بمونی
یه جمله ای بود می گفت:
دنیا انقد کوچیکه کِ کسایی کِ ازشون بدت میاد رو هرروز میبینی و انقد بزرگه که کسایی که دوسشون داری رو حتی یبارم اتفاقی نمیبینی..
بعضیام دلداری دادنشون مثل بادبزن زغاله
هدفشون خنک کردنت نیست
میخوان آتیشتو بیشتر کنن!
برای هر کسی یه اسم توی زندگیش هست
که تا ابد هر جایی اونو بشنوه
نا خودآگاه برمیگرده به همون سمت
یا از روی ذوق
یا از روی حسرت
یا از روی نفرت...
#هاروکی_موراکامی
💎
گاهی آدم رفته را حتی
یکبار هم نباید دوباره دید!
دیدنش عشقی تازه نمی کند که هیچ،
حیرت میکنی آیا این تو بودی که دوستش داشتی؟
محبت زیادی ،همیشه آدم ها
را خراب میکنه
گاهی آدم ها میروند
نه برای اینکه
دلیلی برای ماندن ندارند
بلکه آنقدر کوچک اند
کهتحمل حجم بالای
محبت تو را ندارن
اوریانافالاچی
کل دنیارو هم بگردی آخرش برمیگردی پیش همونی
که به امید فراموش کردنش؛
کل دنیارو گشتی..!
خوبی سکوت کردن و چیزی نگفتن اینه که فرصت کمتری به بقیه میدی که از دستت ناراحت بشن یا از دستشون ناراحت بشی ...!
همیشه کسانی هستند که در نهایت دلتنگی نمیتوانیم آن ها را در آغوش بگیریم، بدترین اتفاق شاید همین باشد !
