گفتم:خدایا از همه دلگیرم
گفت:حتی از من؟
گفتم:خدایا چقدر دوری
گفت:تو یا من؟
گفتم:خدایا تنهاترینم
گفت:پس من؟
گفتم:خدایا کمک خواستم
گفت:غیر ازمن؟
گفتم:خدایادوستت دارم
گفت:بیش ازمن؟
گفتم:خدایا اینقدر نگو من
گفت:من تو ام تو من.
شاعر گفت:
"خدایا من در کلبه فقیرانه خود چیزی دارم که تو در عرش کبریایی خود
نداری، من چون تویی دارم و تو چون خود نداری".
شاعر راست می گفت.
آنقدر دلت از دست ما آدمها گرفته که اگر چون خود داشتی آنقدر در خلوت
تنهایی با او گریه می کردی، که دنیا در زیر بغض های نترکیده
ات غرق می شد...
