چرا جمعه را مقصر ميكنيم؟
مقصر خودِ ماييم كه ميگوييم: "جمعه دلگير است." يا "اى بر جمعه و غروبش."
وقتى كسى نباشد كه وجودمان را برايش بگذاريم،
يا
وقتى كه كسى نباشد كه سر بر روى شانه هايش بگذاريم، جمعه را مقصر تمامِ دلگيرى ها و دلتنگى ها مى دانيم.
جمعه را بايد دونفره بگذرانی؛
آن هم با تنها دلیل زندگی کردنت!
نه اينكه يك گوشه منزوى باشى و در خودت كز كنى.
گیرم که جمعه دلگير است؛
تو خودت نبايد بانىِ شاد بودنِ جمعه ات باشى؟!
نباید خودت تيشه بر ريشه ى شالوده ى دلگيرى ها بزنى؟!
بگذار هزار بار غروبِ جمعه لعنتى ترين لحظه ی لحظاتت باشد
امّا تو، برايش دست و پنجه نرم كن، به جانش بيفت، به زمين بينداز.
جمعه را، براى خودت، شاد باش.

#طاها_رحيميان