بہ هر حال،
من یاد گرفتم باید رها ڪرد
چون بعضے وقتا هر چقدر بجنگی،
هر چقدر صبر ڪنی،
هر چقدر رویاشو داشتہ باشی،
نمیشه.
ڪافے نیست.
بعضے وقتا حتے اگہ تمامِ روحتو،
تمامِ فڪرتو،
تمامِ قلبتو،
تمامِ جونتو هم بذارے وسط بازم ڪافے نیست
بعدش چے میشه؟
شبا خوابت نمیبره،
تا تنها میشے میزنے زیر گریه،
میرے خیابونارو متر میڪنی،
عصبے میشی،
غر میزنی،
قهر میڪنی،
دورے میڪنی،
بعد میبینے نمیشه.
و در نهایت رها میڪنی
یعنے چارہ اے جز این برات نمیمونه💚⛓